که بهترین هدیه، واقعن فراموشیست....

ذهنم مثل یه اتاق بهم ریخته شده....اتاقی که همه ی کشو هاش بیرونه و لباس هاش ریختن بیرون!!!اتاقی که کف زمینش پر از اشغاله و گوشه کنار های سقفش تار عنکبوت بسته......

خدا می دونه کی می تونم اینارو مرتب کنم....

  
نویسنده : aIDa ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۳/۱۸
تگ ها :